| |
Oliwka zajmuje pierwsze miejsce w mitologii greckiej. Najstarszy mit dotyczący oliwki wiąże się z historią Aten i ich' obronnego zamku, Akropolu. Dwoje bogów, Posejdon i Atena, walczyło o zaszczyt patronowania miastu. Zdecydowano, że sławny gród będzie należał do tego, kto wyczaruje dla niego najcenniejszy dar. Posejdon uderzył trójzębem w skałę i wytrysło z niej źródło. Woda na tak wysokiej litej skale, to nie byle co. Cóż jednak z tego, skoro woda okazała się słona, jako że Posejdon był panem mórz. Atena wetknęła w ziemię różdżkę, którą nosiła w ręku. Z różdżki wyrosła oliwka. Trudno było o dar cenniejszy, miasto przybrało więc imię swej opiekunki.
Mimo że bogini Atena nosiła zbroję, była zwolenniczką sprawiedliwości i pokoju. Symbolem zgody i pokoju stała się gałązka oliwna z poświęconego jej drzewa. Kapłani Ateny wręczali je pogodzonym nieprzyjaciołom i nakazywali, jak pisze Parandow-,ski w Mitologii: „Nie wzbronisz nikomu wody ni ognia. Nie będziesz wskazywał fałszywej drogi. Nie zostawisz niczyich zwłok bez pogrzebu. Nie będziesz zabijał wołu ciągnącego pług". Z uśmierzaniem sporów i waśni wiązano w Grecji także i leszczynę. Apollo dał kiedyś gałązkę leszczynową młodemu Hermesowi. Gdy ten rzucił ją między dwa jadowite, splecione w śmiertel-
nej walce węże, gady złagodniały i poczęły się łasić u jego stóp. Takie jest pochodzenie kaduceusza, zakrzywionej laski ozdobionej wieńcem i dwoma oplatającymi ją wężami. Był to atrybut posłów i heroldów, symbol pokoju, ale i kupiectwa. Biskupi pastorał także wywodzi się z kaduceusza.
| |
|